Στην ιστορία του δυτικού πολιτισμού, η Αρκαδία έχει καταγραφεί ως ένας τόπος απόλαυσης της απλής ζωής, του φυσικού τοπίου και της επίγειας γαλήνης. Παρατηρώντας τον οικισμό του Λεβιδίου σήμερα, τα στοιχεία του τοπίου προκαλούν δέος: πέτρινα σπίτια με στέγες σχηματίζουν έναν συνεκτικό πυρήνα στους πρόποδες των κυματιστών εξάρσεων του εδάφους. Το όρος Μαίναλο κυριαρχεί, υψώνεται και δημιουργεί μια επιβλητική φυσική αντίθεση με το οροπέδιο. Η όψη του καθηλώνει τον επισκέπτη – οι πτυχώσεις από τις πλαγιές μεταφράζονται σε οπτικό βάθος και αναδύουν την αίσθηση μιας κοσμικής, φυσικής δύναμης που διαπερνά τον τόπο.Η πρόταση του νέου κτηρίουΗ τοποθεσία του οικοπέδου είναι προνομιακή, καθώς βρίσκεται σχεδόν στο ανώτερο σημείο του οικισμού, κάτω από τον Ιερό Ναό των Αγίων Ταξιαρχών και το επιβλητικό καμπαναριό. Η κεντρική ιδέα του νέου κτηρίου εμπνέεται από τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του τόπου: όπως ο αρχαίος ποιμένας στέκει απέναντι στο μεγαλείο της φύσης, έτσι και το κτήριο στέκεται απέριττα, δωρικά, κοιτάζοντας το βουνό και συνομιλώντας με το τοπίο. Τα υλικά εμφανίζονται στην πιο καθαρή μορφή τους, λιτά, με ειλικρίνεια ως προς την εμφάνιση τους και σε καθαρή μορφή, η πέτρα, ο σοβάς, το μάρμαρο, το ξύλο, το μέταλλο. Το κτήριο σύγχρονο και ταυτόχρονα διαχρονικό στέκει ποιητικά και με ευθύτητα στο τοπίο και τον οικισμό και συγκροτεί ένα ρυθμικό τριμερές σύστημα διαδοχικών στεγών που διαγράφει τόσο το σύνολο όσο και κάθε επιμέρους χώρο, ώστε να αποκτήσει την κλίμακα της ανθρώπινης παρουσίας. Κατακόρυφες ζώνες από λιθοδομή ορίζουν την αρχιτεκτονική του, προσφέροντας τόσο στατική υποστήριξη όσο και μια σαφή οπτική γλώσσα.