Η μελέτη αφορά τη μετατροπή ενός τριώροφου ενετικού κτίσματος της παλιάς πόλης των Χανίων σε κατοικία. Στόχος της σύνθεσης ήταν η δημιουργία νέων άνετων χώρων διαβίωσης σε ένα ιδιαίτερα περιορισμένο εσωτερικό, με τις λιγότερες δυνατές επεμβάσεις στο υφιστάμενο κέλυφος και διατηρώντας τα ξύλινα μεσοπατώματα και τη στέγη. Στο ισόγειο τοποθετούνται το καθιστικό, η κουζίνα και χώρος φαγητού, σε επαφή με τον πεζόδρομο. Στο μεσαίο επίπεδο που λειτουργεί ως στάση, σχεδιάζονται το λουτρό και αποθηκευτικοί χώροι με μικρό καθιστικό, ενώ στο ανώτερο βρίσκεται ο χώρος ύπνου και το γραφείο. Μια στρογγυλή μεταλλική κολώνα, αποτελεί τον πυρήνα μιας σύνθετης κατασκευής που διατρέχει το κτήριο καθ’ ύψος, διαδραματίζοντας πολλαπλό ρόλο στο αρχιτεκτονικό σκηνικό. Σύνθετες δοκοί που εκτείνονται από τον άξονα της κολώνας σε διαφορετικές κατευθύνσεις παραλαμβάνουν τα φορτία των υφιστάμενων μεσοπατωμάτων και τον κύριο φωτισμό των χώρων. Η όλη μεταλλική σύνθεση αλλάζει μορφή από σκάλα σε ντουλάπα και πάλι σκάλα, καταλήγοντας να υποστηρίζει το κρεβάτι που μοιάζει να στέκει μετέωρο πάνω από αυτή. Ταυτόχρονα η κολώνα μεταφέρει στο εσωτερικό της ηλεκτρολογικές εγκαταστάσεις που διανέμονται στα ανώτερα επίπεδα μέσα από τις ξύλινες κατασκευές, αφήνοντας ανέπαφο το κέλυφος τους κτηρίου. Το πολύπλοκο αυτό σύστημα βάφεται σε κόκκινους τόνους, τονίζοντας το ρόλο του, ενώ τμήματα του αποκαλύπτονται στον επισκέπτη κατά την κίνηση στους ορόφους. Τη σύνθεση συμπληρώνουν κατασκευές από σουηδική ξυλεία και κόντρα πλακέ σημύδας διαμορφώνοντας ήπιους και φιλόξενους χώρους. Το λουτρό ορίζεται από μεταλλικά πλαίσια με ραβδωτούς ημιδιάφανους υαλοπίνακες που ενισχύουν την ατμόσφαιρα του χώρου με το παιχνίδι του φωτός. Νέα φυσικά επιχρίσματα εφαρμόζονται εντός και εκτός του κτιρίου, ενώ τα αξιόλογα αρχιτεκτονικά στοιχεία που αποκαλύπτονται κατά τη διάρκεια της κατασκευής αναδεικνύονται και επηρεάζουν τις αρχιτεκτονικές αποφάσεις.