Το THEROS WORLD αποτελεί το συμπληρωματικό αντίστοιχο του THEROS All Suite Hotel, το οποίο βρίσκεται ακριβώς κατά μήκος του νότιου ορίου του. Οι δύο οντότητες είναι χωρικά και λειτουργικά αλληλένδετες, μοιράζονται υποδομές και λειτουργικές συνέργειες, ενώ το THEROS WORLD διατηρεί πλήρη επιχειρησιακή αυτονομία ως ανεξάρτητη τουριστική μονάδα. Το συγκρότημα αναπτύσσεται σε οικόπεδο 6.000 τ.μ. εντός του οικισμού της Νέας Αλικαρνασσού Κω, σε απόσταση 1.500 μ. από το λιμάνι και 150 μ. από την παραλία. Η αρχιτεκτονική σύνθεση μοιράζεται κοινή γλώσσα με το αδελφό ξενοδοχειακό συγκρότημα, αντλώντας έμπνευση από την αρχετυπική δομή του ελληνικού χωριού, την οποία αναπλάθει μέσα από σύγχρονο λεξιλόγιο και καθαρές αρχιτεκτονικές χειρονομίες. Οι δομημένοι όγκοι, με κυρίαρχη την κυβική γεωμετρία, αρθρώνονται μέσω μιας υλικότητας που συνδυάζει τοπική λιθοδομή, αδρό ξύλο και ελληνικό μάρμαρο — στοιχεία που αγκυρώνουν το σύνολο αρμονικά μέσα στο φυσικό τοπίο και το πολιτισμικό του πλαίσιο. Η οργάνωση των κτιρίων ακολουθεί τη λογική της εσωστρέφειας, αναπτύσσοντας τις επιμέρους ενότητες κατά μήκος της εσωτερικής πλευράς του οικοπέδου και διαμορφώνοντας έναν προστατευμένο κεντρικό πυρήνα με κεντρική πισίνα, μακριά από την οπτική όχληση του περιβάλλοντος οικισμού. Το κεντρικό κτίριο τοποθετείται κατά μήκος της βόρειας οδικής πρόσοψης ως μονολιθικός λιθόκτιστος όγκος, εσκεμμένα χωρίς ανοίγματα στη βόρεια όψη, εξασφαλίζοντας προστασία από τους επικρατούντες ανέμους και ιδιωτικότητα. Η μορφολογία και η υλικότητά του παραπέμπουν στο μεσαιωνικό κάστρο της Κω, εγκαθιδρύοντας έναν συμβολικό διάλογο ανάμεσα στο νέο οικοδόμημα και την ιστορική μνήμη του τόπου. Κατά μήκος της νότιας όψης, πτυσσόμενα υαλοστάσια ανοίγουν πλήρως προς μια αλληλουχία βεραντών, διακοσμητικών υδάτινων στοιχείων, την κεντρική πισίνα και τον ελαιώνα. Το όριο μεταξύ εσωτερικού και εξωτερικού χώρου διαχέεται αβίαστα, ενισχύοντας τη συνέχεια της εμπειρίας και τη χωρική ρευστότητα του συνόλου. Οι ιδιωτικές αυλές οργανώνονται γύρω από μικρές πισίνες και μεσογειακή φύτευση — ελιές, κυπαρίσσια, φοινικόδεντρα — επιτυγχάνοντας μια ισορροπημένη σύνθεση φυσικών και τεχνητών στοιχείων. Σε συλλογικό επίπεδο, η κεντρική πισίνα αποτελεί τον κύριο άξονα ανάπτυξης του συγκροτήματος, γύρω από τον οποίο διατάσσονται οι σουίτες με άμεση πρόσβαση στο νερό, ενταγμένες οργανικά μέσα σε έναν ελαιώνα. Στο άκρο της κεντρικής πισίνας αναδύεται το Κτίριο Ευεξίας, το οποίο φαίνεται να πηγάζει μέσα από τα ρηχά νερά και προσεγγίζεται μέσω ελαφριάς γέφυρας, που υπογραμμίζει τη γαλήνια αποστασιοποίησή του από το περιβάλλον. Η μορφολογία του αντλεί έμπνευση από την τυπολογία των βυζαντινών λουτρών, επανερμηνεύοντας τους θόλους και τους ατμόλουτρους μέσα από μια σύγχρονη αρχιτεκτονική γλώσσα. Η είσοδος οργανώνεται κάτω από μερικώς ανοιχτή πέργκολα, που επιτρέπει στα υπάρχοντα ώριμα δέντρα να αναπτύσσονται ελεύθερα και να εντάσσονται φυσικά στο αρχιτεκτονικό σύνολο. Τοποθετημένο στο σημείο συνάντησης των δύο αδελφών συγκροτημάτων, το Κτίριο Ευεξίας αποκτά συμβολική και λειτουργική σημασία: λειτουργεί ως προορισμός αναζωογόνησης και ταυτόχρονα ως μεταβατικός διάδρομος, ένα «ανοιχτό τούνελ» που συνδέει οργανικά και ισορροπεί τις δύο αρχιτεκτονικές οντότητες.