Φωλιασμένο στη δυναμική γειτονιά του Παγκρατίου, αυτό το διαμέρισμα αποτελεί μια άσκηση ισορροπίας ανάμεσα στην ουδετερότητα και τη ζωντάνια, τη διακριτικότητα και την έκφραση. Σχεδιασμένο για μια νέα οικογένεια τριών ατόμων, το σπίτι προσαρμόζεται στους κατοίκους του, δίνοντάς τους τη δυνατότητα να διαμορφώσουν τον χώρο τους και να αγκαλιάσουν στιγμές αρχιτεκτονικού παιχνιδιού. Οι κύριοι χώροι διημέρευσης χαρακτηρίζονται από καθαρές γραμμές και μια σιωπηλή υλική παλέτα, λειτουργώντας ως υπόβαθρο για επιλεγμένα σχεδιαστικά αντικείμενα και έργα τέχνης. Η κατοίκηση εδώ είναι ανοιχτή και εξελισσόμενη—ο χώρος διαμορφώνεται μέσα από τις προσθήκες της καθημερινότητας και την ένταξη προσωπικών αφηγήσεων. Σε αντιδιαστολή, οι βεράντες, η κουζίνα και τα μπάνια υιοθετούν μια πιο τολμηρή προσέγγιση. Η εξωτερική ζώνη εμπνέεται από το αθηναϊκό μωσαϊκό των προσθηκών, των μπαλκονιών και της ζωής μεταξύ ιδιωτικού και δημόσιου. Η διάτρητη κίτρινη σκάλα, η γαλάζια ψησταριά, τα κεραμικά παγκάκια και τα έντονα χρώματα συγκροτούν μια παλέτα στοιχείων που αρθρώνεται με παιγνιώδη διάθεση. Το ίδιο συμβαίνει και στους πιο "υγρούς" χώρους του σπιτιού, όπου μοτίβα και αποχρώσεις σπάνε την τυπική ουδετερότητα. Το έργο επιδιώκει να συνομιλήσει με τον τόπο του: μια κατοικία με διττό χαρακτήρα, όπου η ηρεμία συνυπάρχει με στιγμές έντασης και το ατομικό αποτύπωμα ενσωματώνεται αρμονικά στο συλλογικό περιβάλλον της πόλης. Βαθιά προσωπικό και ταυτόχρονα άρρηκτα δεμένο με το αστικό τοπίο της Αθήνας.