Στο περίπτερο εξερευνάται η ιδέα της αιώρησης, μέσα από μιά κρεμαστή κατασκευή που φαίνεται να αιωρείται στον χώρο. Μια σύνθεση από πολυκαρβονικά φύλλα με πλαίσια αλουμινίου οργανώνει διαδοχικά χωρικά όρια, όπου με διαφορετικά ύψη καθορίζεται το επίπεδο ιδιωτικότητας και διαπερατότητας. Η ιδέα αυτή προήλθε από το προϊόν που θα παρουσιαζόταν στα πλαίσια της έκθεσης, ένα μαγνητικό σύστημα που ανυψώνει ολόκληρο το κούφωμα, προσδίδοντας αίσθηση ελαφρότητας. Οι ημιδιαφανείς επιφάνειες διαχέουν το φως και γίνονται ενεργά στοιχεία στη στρατηγική φωτισμού. Μια LED επιφάνεια 5×5 μ. τοποθετήθηκε στο πίσω μέρος της εγκατάστασης, προβάλλοντας αργά μεταβαλλόμενες χρωματικές διαβαθμίσεις που αλληλεπιδρούν με τον χώρο. Το αρχιτεκτονικό concept συμπληρώνεται από ένα αιωρούμενο γλυπτό που διερευνά τη μεταμόρφωση και την υλικότητα, ενισχύοντας τον διάλογο μεταξύ τέχνης και αρχιτεκτονικής. Το περίπτερο σχεδιάστηκε με βασική προτεραιότητα τη φιλοξενία. Πρόκειται για έναν χώρο που υποδέχεται τους επισκέπτες και ταυτόχρονα λειτουργεί ως σημείο συνάντησης, με ανοιχτό καθιστικό και μπαρ, ενθαρρύνοντας την αλληλεπίδραση και τη συζήτηση σε μια χαλαρή ατμόσφαιρα. Τα εκθεσιακά προϊόντα παρουσιάζονται ως πολυλειτουργικές νησίδες, οι οποίες λειτουργούν ταυτόχρονα ως τραπέζια και σημεία συγκέντρωσης.