Το έργο Tetris House στην Αντίπαρο αποτελεί μια μελέτη επαναχρησιμοποίησης υπάρχοντος σκυρόδετου κελύφους, που είχε παραμείνει αδρανές για πάνω από δέκα χρόνια. Η επιλογή διατήρησης του φέροντος οργανισμού απαντά σε ζητήματα περιβαλλοντικής και οικονομικής βιωσιμότητας, αλλά και στους περιορισμούς της τοπικής νομοθεσίας. Η συνθετική ιδέα στηρίζεται στη χρήση απλών γεωμετριών, εμπνευσμένων από το παιχνίδι Tetris, όχι ως αισθητική αναφορά αλλά ως εργαλείο σύνθεσης που επιτρέπει την αλληλοδιείσδυση και ισορροπία μεταξύ όγκων. Μέσα από μια διαδικασία αφαίρεσης και προσθήκης, το αρχιτεκτονικό αποτέλεσμα επιτυγχάνει καθαρότητα μορφής και λειτουργίας, προτείνοντας ένα επαναλήψιμο μοντέλο επαναχρησιμοποίησης για παρόμοιες περιπτώσεις. Η κατοικία διαμορφώνεται γύρω από μια κεντρική πισίνα, δημιουργώντας προστατευμένη εσωτερική αυλή που εξασφαλίζει ιδιωτικότητα και ταυτόχρονα οπτικές φυγές προς το τοπίο. Το ισόγειο αναπτύσσεται κοινοβιακά, προτάσσοντας τη συλλογικότητα της καθημερινής ζωής, ενώ ο επάνω όροφος ανοίγεται προς τη βόρεια, άγρια όψη του νησιού, παρακολουθώντας παράλληλα τη θέα προς το λιμάνι. Η κατασκευή αξιοποιεί τοπική τεχνογνωσία και υλικά — πέτρα, σκυρόδεμα, ξύλο — και εντάσσεται φυσικά στο τοπίο. Παθητικές στρατηγικές σχεδιασμού, όπως φυσικός φωτισμός, διαμπερής αερισμός, θερμομόνωση και φεγγίτης που λειτουργεί ως πύργος ψύξης, μειώνουν τις ενεργειακές ανάγκες, οι οποίες καλύπτονται εξ ολοκλήρου από φωτοβολταϊκά. Το έργο εκφράζει μια ρεαλιστική, ουσιαστική και βιώσιμη αρχιτεκτονική που «δουλεύει με ό,τι υπάρχει».